kutsalRuh
Ruhani Lider
Tai Chi çalışırken dikkat çoğu zaman ayaklara gider; eller ise fark edilmeden yumruk gibi sıkılabilir veya parmaklar sertçe açılabilir. Özellikle hareket sırasını hatırlamaya uğraşırken üst bedeni gereğinden fazla sabitlemek kolaydır. Ellerin biçimi farklı stillerde değişse de, bir şekli taklit etmekle o şekli zorlayarak tutmak arasında önemli bir ayrım vardır.
El biçimini tek başına ezberlemeyin
Avuç içinin yönü, bileğin konumu ve dirseğin yeri birlikte değerlendirilir. Öğretmenin yalnızca parmaklarını izlerseniz aynı görüntüyü oluşturmak için bileğinizi gereğinden fazla bükebilirsiniz. Gösterimde elin gövdeye olan uzaklığına ve hareketin nerede başlayıp bittiğine de bakın. Bir fotoğraftaki açı, hareketin bütününü temsil etmez; kamera açısından kaynaklanan farklar da olabilir.
Yeni bir el biçimini öğrenirken “Parmaklarımı ne kadar açmalıyım?” kadar “Burada neyi gereksiz yere kasıyorum?” sorusu da yararlıdır. Parmak aralarını zorlayarak büyütmek, güzel bir şekil elde etmek için gerekli değildir. Sıkı bir yumruk gereken belirli bir hareket varsa bile bu, bütün form boyunca elin aynı şiddette sıkılacağı anlamına gelmez. Ayrıntıyı çalıştığınız ekolün eğitmeninden öğrenin.
Kısa bir kontrol molası verin
Bir bölümün sonunda durun ve ellerinizi rahatça aşağı bırakın. Parmakların ve omuzların nasıl hissettiğini fark edin. Sonra aynı bölümü daha küçük hareketlerle yeniden çalışın. Bu iki denemede gerginliğin ne zaman arttığını gözlemleyebilirsiniz. Hareketin adını unuttuğunuz anda mı, kolları yükseltirken mi, başka birini yakalamaya çalışırken mi? Somut bir an belirlemek, genel bir “Gevşe” uyarısından daha işe yarar olabilir.
Bu kontrol, ağrıyı araştırmak için tekrarlanan bir test değildir. Uyuşma, keskin ağrı veya devam eden rahatsızlık varsa hareketi bırakın ve uygun değerlendirme alın. Bileği zorlayarak esnetmek, eklemi çekiştirmek veya ağrıyı “enerji açılması” diye yorumlamak doğru bir öğrenme yaklaşımı değildir. Bedensel bir belirtiyi spiritüel bir açıklamayla geçiştirmeyin.
Dirsekleri unutunca ne olur?
Eller doğru yerde görünürken dirsekleri havada kilitlemek mümkündür. Bu nedenle öğretmenden kolun tamamını göstermesini isteyin. “Elim burada kalırken dirseğimin yeri nasıl değişiyor?” gibi bir soru, parçaların ilişkisini anlamanıza yardımcı olur. Omuzları aşağı doğru bastırmak da ayrı bir kasılma yaratabilir; gevşemeyi bir bölgeyi zorla itmekle karıştırmayın.
Aynada çalışıyorsanız ara sıra aynadan uzaklaşın. Sürekli görüntüyü kontrol etmek, elleri dışarıdan beğenilecek bir şekle sokma çabasına dönüşebilir. Kısa bir bölümde öğretmenin verdiği tek ipucunu seçin ve onu izleyin. Ardından normal akışa dönün. Öğrenme sırasında küçük düzeltmelerin yerleşmesi için tekrar kadar, dikkati sürekli yeni bir ayrıntıya taşımamak da önemlidir.
El ve bilek çalışmasının amacı kusursuz bir poz vermek değildir. Hareketin gerektirdiği biçimi öğrenirken gereksiz sıkmayı fark etmek ve daha anlaşılır bir bütün kurmaktır. Bir derste elleriniz hakkında yalnızca tek bir soruyu çözmüş olmanız bile değerli bir ilerlemedir; bütün formdaki her açıyı aynı gün düzeltmeniz gerekmez.
Ders sırasında kullanılan el adlarını da not alabilirsiniz. Aynı kelime farklı kaynaklarda farklı biçimler için kullanılabilir. Öğretmenin gösterimini ve kendi anladığınız tarifi yan yana yazmak, daha sonra bir videoyla karşılaştığınızda kavramları karıştırmanızı önler. Emin olmadığınız bir terimi yeniden sormak öğrenmenin doğal parçasıdır.
El biçimini tek başına ezberlemeyin
Avuç içinin yönü, bileğin konumu ve dirseğin yeri birlikte değerlendirilir. Öğretmenin yalnızca parmaklarını izlerseniz aynı görüntüyü oluşturmak için bileğinizi gereğinden fazla bükebilirsiniz. Gösterimde elin gövdeye olan uzaklığına ve hareketin nerede başlayıp bittiğine de bakın. Bir fotoğraftaki açı, hareketin bütününü temsil etmez; kamera açısından kaynaklanan farklar da olabilir.
Yeni bir el biçimini öğrenirken “Parmaklarımı ne kadar açmalıyım?” kadar “Burada neyi gereksiz yere kasıyorum?” sorusu da yararlıdır. Parmak aralarını zorlayarak büyütmek, güzel bir şekil elde etmek için gerekli değildir. Sıkı bir yumruk gereken belirli bir hareket varsa bile bu, bütün form boyunca elin aynı şiddette sıkılacağı anlamına gelmez. Ayrıntıyı çalıştığınız ekolün eğitmeninden öğrenin.
Kısa bir kontrol molası verin
Bir bölümün sonunda durun ve ellerinizi rahatça aşağı bırakın. Parmakların ve omuzların nasıl hissettiğini fark edin. Sonra aynı bölümü daha küçük hareketlerle yeniden çalışın. Bu iki denemede gerginliğin ne zaman arttığını gözlemleyebilirsiniz. Hareketin adını unuttuğunuz anda mı, kolları yükseltirken mi, başka birini yakalamaya çalışırken mi? Somut bir an belirlemek, genel bir “Gevşe” uyarısından daha işe yarar olabilir.
Bu kontrol, ağrıyı araştırmak için tekrarlanan bir test değildir. Uyuşma, keskin ağrı veya devam eden rahatsızlık varsa hareketi bırakın ve uygun değerlendirme alın. Bileği zorlayarak esnetmek, eklemi çekiştirmek veya ağrıyı “enerji açılması” diye yorumlamak doğru bir öğrenme yaklaşımı değildir. Bedensel bir belirtiyi spiritüel bir açıklamayla geçiştirmeyin.
Dirsekleri unutunca ne olur?
Eller doğru yerde görünürken dirsekleri havada kilitlemek mümkündür. Bu nedenle öğretmenden kolun tamamını göstermesini isteyin. “Elim burada kalırken dirseğimin yeri nasıl değişiyor?” gibi bir soru, parçaların ilişkisini anlamanıza yardımcı olur. Omuzları aşağı doğru bastırmak da ayrı bir kasılma yaratabilir; gevşemeyi bir bölgeyi zorla itmekle karıştırmayın.
Aynada çalışıyorsanız ara sıra aynadan uzaklaşın. Sürekli görüntüyü kontrol etmek, elleri dışarıdan beğenilecek bir şekle sokma çabasına dönüşebilir. Kısa bir bölümde öğretmenin verdiği tek ipucunu seçin ve onu izleyin. Ardından normal akışa dönün. Öğrenme sırasında küçük düzeltmelerin yerleşmesi için tekrar kadar, dikkati sürekli yeni bir ayrıntıya taşımamak da önemlidir.
El ve bilek çalışmasının amacı kusursuz bir poz vermek değildir. Hareketin gerektirdiği biçimi öğrenirken gereksiz sıkmayı fark etmek ve daha anlaşılır bir bütün kurmaktır. Bir derste elleriniz hakkında yalnızca tek bir soruyu çözmüş olmanız bile değerli bir ilerlemedir; bütün formdaki her açıyı aynı gün düzeltmeniz gerekmez.
Ders sırasında kullanılan el adlarını da not alabilirsiniz. Aynı kelime farklı kaynaklarda farklı biçimler için kullanılabilir. Öğretmenin gösterimini ve kendi anladığınız tarifi yan yana yazmak, daha sonra bir videoyla karşılaştığınızda kavramları karıştırmanızı önler. Emin olmadığınız bir terimi yeniden sormak öğrenmenin doğal parçasıdır.